چندان که تو از من ، من از این زندگی سیرم
تنها امید زندگیم این است : می میرم...

دل گیر از انسان ها ، سرازیر خیابان ها
من شکل امروزین اندوه اساطیرم

هم از زمین رانده ، هم از پرواز جا مانده
فوٌاره ای هستم که تردید است تقدیرم

تا سنگ دل بودم ، به روی قلٌه جایم بود
اینک که رودی گشته ام جوشان ، سرازیرم

... ای کاش گنجشکی ، کلاغی ، سهره ای بودم
من غصٌه ام این است : شاهینی زمین گیرم...

(سیاه قلم)

كاش امتحانش نمي كردم ......؟!